Redakcja naukowa: Kamila Budrowska, Magdalena Budnik, Katarzyna Kościewicz.

Wydawnictwo Alter Studio, Białystok.
Rok wydania: 2017.
Oprawa: miękka, liczba stron: 307.   

Druga publikacja wydana w ramach serii "Cenzura w PRL. Archiwalia".

pdfSPIS_TREŚCI

"Wybór tematu nie był przypadkowy. Podyktowała go przede wszystkim potrzeba uzupełnienia stanu badań. Wysiłki opisania wpływu cenzury na polski dramat i teatr lat 1945-1989 podejmowane są bowiem rzadko, zwykle na marginesie rozważań lub jako studia przypadków. Wiązać to można z rozproszeniem źródeł archiwalnych oraz trudem odtworzenia - z powodu braku rejestracji większości przedstawień - przebiegu poszczególnych inscenizacji.

Trzeba też przypomnieć metodologiczne różnice w sposobach widzenia i pojmowania zjawiska. Dla literaturoznawców dramat to skończony tekst; dla teatrologów to tylko jedna ze składowych spektaklu, niepowtarzalnego i przy każdym wystawieniu odmiennego aktu artystycznego. Z takiej podwójności w małym stopniu zdawali sobie sprawę PRL-owscy mocodawcy, próbując narzucić twarde schematy kontroli, zarówno przygotowywanym do druku utworom dramatycznym [...], jak i wystawieniom".

[ze Wstępu]

 

Wybór, opracowanie naukowe i wstęp: Kamila Budrowska, Katarzyna Kościewicz; opracowanie redakcyjne: Magdalena Budnik, Wiktor Gardocki.

Wydawnictwo Alter Studio, Białystok.
Rok wydania: 2016.
Oprawa: miękka, liczba stron: 262.

pdfSPIS_TREŚCI

Pierwsza publikacja w ramach serii "Cenzura w PRL. Archiwalia".

"Celem niniejszej pracy jest poszerzenie wiedzy na temat peerelowskiej cenzury o źródła dotyczące cenzurowania spuścizny Henryka Sienkiewicza. Byłoby to zarazem pierwsze obszerniejsze wydanie dokumentów z zespołu GUKPPiW dotyczących kontroli literatury pięknej. Ważnych powodów, by na początek wybrać właśnie Sienkiewicza, można wskazać kilka. Po pierwsze, Sienkiewicz w XX wieku był jednym z niewielu pisarzy czytanych przez wszystkich. jego popularność wywoływała zróżnicowane opinie: od pełnej aprobaty po skrajną negację. po drugie, recepcja twórczości autora W pustyni i w puszczy okazuje się w PRL-u fenomenem złożonym, co odzwierciedlają także jej losy w urzędzie cenzury. Prowokuje do tego także obchodzona w tym roku 170. rocznica urodzin i setna rocznica śmierci pisarza (...)".

[ze Wstępu]